Leśmiana „teatr stylizowany”. Teoria i praktyka

Doświadczenia teatru XX-wiecznego może przekonałyby Leśmiana, że jego sen o stylizowanym teatrze historycznym spełniał się wiele razy...

Szlachetna patyna, czyli Bolesława Leśmiana myśli o teatrze

Zagadnienia związane z teatrem zajmowały Leśmiana niemal przez całe życie, zarówno w sferze teorii, jak i praktyki. Swoje koncepcje wcielał w życie jako manager, kierownik artystyczny, reżyser i dramaturg.

Gęsty opis/cienkie granice: pisanie o procesie we współczesnym performansie

Dlaczego twórcy teatralni mieliby wpuszczać teoretyków na próby?

Z punktu widzenia kreta. Praca nad rolą w Hamlecie Jerzego Grzegorze-wskiego [1]

Jerzy Grzegorzewski planował wystawić Hamleta Stanisława Wyspiańskiego od początku objęcia dyrekcji w Teatrze Narodowym. Ostatecznie Hamlet czekał sześć lat, żeby trafić na afisz.

Dziurawienie wizualności. O pewnej utopii muzycznej w teatrze

Polskie słuchowisko klasyczne nigdy nie przeszło na dobre szkoły modernizmu. Owszem, Peiper zachwycił się kiedyś dźwiękową abstrakcją możliwą dzięki maszynie, ale o gospodarce czasem...

Technologia i uczucia

„Mnie na tym bardzo zależy, żeby pokazać przez głos ludzki człowieczą twarz jako taką – ze zmarszczkami, z nieułożonymi brwiami” – mówił Eugeniusz Rudnik Zuzannie Solakiewicz,...

Studio Teatralnych Form Ekspery-mentalnych

Począwszy od 22 stycznia, w każdą trzecią niedzielę miesiąca na Scenie Teatralnej Trójki w Programie 3 Polskiego Radia emitowane są słuchowiska powstałe w ramach Studia Teatralnych Form...

Zbieracz dźwięków niechcianych

Wydany przez Requiem Records album "Miniatury" niejako podsumował drogę twórczą zmarłego jesienią ubiegłego roku Eugeniusza Rudnika – inżyniera elektronika, awangardowego kompozytora,...

Klasa średnia łupana

"Klątwa" jest znacznie ważniejszym wydarzeniem społecznym niż artystycznym. Olivera Frljicia nigdy nie interesowało wystawienie sztuki Wyspiańskiego o archaicznym, targanym konfliktami...

Skandalista Hanoch Levin

Można zaryzykować tezę, że wojna sześciodniowa w czerwcu 1967 była nie tylko przełomowym faktem w dziejach Izraela, lecz również wydarzeniem niemalże magicznym, graniczącym wręcz z...

„Piękno smutku”. Wybrane klucze interpretacyjne do dramatów Hanocha Levina w polskim teatrze

Wyrazistość stylu Levina jest dla badaczy i praktyków teatru tyleż atrakcyjna, co kłopotliwa. Uwodzi barwną rodzajowością, mami piosenkami i błyskotliwymi dialogami, nęci ostentacyjną...

„Na progu śmierci jeszcze cię pomęczę”

Levin, na wzór starożytnych twórców, umiejętnie łączył turpizm z nostalgią, był poetą w rozumieniu antycznym – pisał i żył dla sceny, myślał obrazem, dźwiękiem, ruchem.

Osobny i osobliwy

Blackstar – ostatnia płyta zmarłego przed rokiem Davida Bowiego odczytywana była przez krytykę muzyczną jako świadome pożegnanie ikonicznego artysty.

David Bowie, człowiek teatru

David Bowie pozostawił nam dwa testamenty: ostatnią płytę „Blackstar” i spektakl „Lazarus”, o którym myślał już w 2005 roku.

Zbieracze słów

Opowiadacz to komentator rzeczywistości, który nieraz ostrzej niż inni widzi i odważniej artykułuje.

Dla wymagających

„Żyjemy w czasach, w których można powiedzieć wszystko, ale też niczego nie trzeba mówić do końca, nie trzeba brać odpowiedzialności za słowo” – mówi Małgorzata Litwinowicz.

Theatrum anatomicum – ciało jako widowisko

Teatry anatomiczne łączyły teatr i medycynę, stanowiąc ciekawy przykład tego, co Foucault nazywał anatomopolityczną władzą nad ciałem.