Inwazja dybuków

Nieprzepracowanie przeszłości uniemożliwia zabliźnienie ran i prowadzi do głębokiego i niezwykle skomplikowanego uzależnienia od umarłych, którzy nakazują nam żyć w nadmiarze bólu, w poczuciu nieodwołalnej straty. Stan ten można nazwać „dybukizacją”.

Pochwała anegdoty

Codzienna anegdota teatralna była katalizatorem napięcia związanego z grą, odsuwała myśl o tremie. To jednak nie wyczerpuje jej znaczenia.

Kultura za trzy grosze

O wyższości księgowości nad sztuką – czy można w tym haśle zamknąć istotę dyskusji o wyborze dyrektora dla Teatru Nowego im. Kazimierza Dejmka w Łodzi?

Teatry republikańskie w Rzymie

Pierwszy stały teatr w Rzymie wzniósł Pompejusz Wielki. Żeby ominąć zakazy konserwatystów, u zwieńczenia widowni kazał zbudować świątynię Wenus Zwyciężczyni.

Zatańczyć na Athos. Pielgrzymka wyobraźni

Oddziaływanie „ciała widowiskowego” na widza, według Jeana-Marie Pradiera, ma charakter przede wszystkim biologiczny...

W brzuchu wieloryba

Kryptoteologiczny wymiar nowoczesnego dramatu i teatru jest rzeczą fascynującą, ale równie ciekawe są współczesne próby wejścia w nurt dawnego teatru religijnego na zupełnie nowych...

Bóg czasem kąsa

Iwan Wyrypajew powiedział w jednym z wywiadów: „Człowiek jest jak przewód elektryczny – nawet jeśli jest oblepiony brudem, to nie znaczy, że nie przewodzi prądu”.

Spektakle na szaniec

O napięciach społecznych, wywołanych białostockimi realizacjami reportażu „Biała siła, czarna pamięć” Marcina Kąckiego, z Martą Rau i Agnieszką Korytkowską-Mazur rozmawia Adam...

Na czym polega znaczenie formacji Nowy Dramat

Geneza niniejszego artykułu sięga pierwszych przedstawień ruchu Nowy Dramat zaprezentowanych we Lwowie podczas festiwalu Drama.UA jesienią 2013 roku.

Aktor i uważność

Reżyserując i ucząc, od ponad dwudziestu lat korzystam z techniki aktorskiej Michaiła Czechowa. Jest mi ona szczególnie bliska, jest punktem wyjścia i bazą głównie ze względu na jej...

Alilujka Teatru Węgajty

W kształtowaniu wizji artystycznej Teatru Wiejskiego Węgajty ważną rolę odegrały teksty Adama Mickiewicza, Cypriana Kamila Norwida, Stanisława Wyspiańskiego, Czesława Miłosza,...

„Dlaczego to dla was takie ważne?”

„Nekrošius obejrzał Kordiana w reżyserii Jana Englerta i zapytał: »Po co wam te krzyże?«” – o pracy nad Dziadami w Teatrze Narodowym opowiadał przed premierą spektaklu odtwórca...

Co zostaje z Szekspira?

„Czas wypadł z formy” (1.5) – narzeka Hamlet, a świadkowie jego historii potwierdzają, że żyją w dniach ostatecznych. To nie jedyna sztuka, w której Szekspir daje świadectwo końca...

Bogowie i muchy

„Król Lear” wymknął się twórcom z rąk i zaczął generować własne znaki, takie jak pusty papieski tron, w którym nie zostało już prawie nic z Benedykta, za to mnóstwo z...

Polska i Polacy w dziełach Williama Szekspira

23 kwietnia minęło 400 lat od śmierci Williama Szekspira – jednego z najwybitniejszych dramaturgów angielskich. Zmarły w wieku 52 lat pisarz pozostawił po sobie 38 dramatów , 154...

Artysta jako produkt

W dramaturgii Iredyńskiego uderza skłonność bohaterów do ustawicznego teatralizowania życia – konstruowania go na wzór dzieła sztuki, za którym stoi jakiś demiurg. „God is a...

Ogólnik to dziś diabeł

„Jesteśmy niewolnikami języków Kantora, a jego bezprzykładnie ruchliwa myśl nie pozwala jeszcze odróżnić procesów ważniejszych od mniej ważnych” – mówi Małgorzata Dziewulska w...