Wyłuskać perłę spośród ziarenek fasoli

„Prawda nieoczywista daje największą siłę, taką siłę, jaką ma góra – że można ustać. Przynajmniej na czas wyzwania” – mówi Małgorzata Sikorska-Miszczuk, dramatopisarka i autorka libretta „Czarodziejskiej góry”, w rozmowie z Jackiem Cieślakiem.

Bestia

Temat imigracji/emigracji i imigrantów/emigrantów stał się jednym z ważniejszych w sztuce meksykańskiej, przede wszystkim jeśli chodzi o performans, sztuki wizualne i teatr.

Najlepszy, najlepsza, najlepsi w sezonie 2014/2015

Ankieta krytyków teatralnych podsumowująca miniony sezon.

Czereda nowych wariatów greckich

We wczesnych latach dziewięćdziesiątych, kiedy Gardzienice składały się tylko z ruin, świronka i śpiworów, opowiadałem Włodzimierzowi Staniewskiemu i gardzienickim...

Na rozstaju dróg

Teatr Staniewskiego od teatru dramatycznego i całej serii współczesnych przedstawień odnoszących się do Jedwabnego czy katastrofy smoleńskiej różni się tylko formą, stylem,...

Śpiew Konrada

"Ja śpiewak”, mówi Konrad o sobie w więziennej celi na samym początku Dziadów części III. To samo określenie powtarza w Improwizacji. Bycie „śpiewakiem” to dla Konrada sprawa...

Mapa teatru publicznego (14): jak Polska długa i szeroka

Kolejna część Mapy Teatru Publicznego.

Ratuj się kto może!

Polski teatr zalało tsunami spektakli o wojnie – z Rosją i Ukrainą w tle. Na ten gorący temat wypowiedzieli się Strzępka, Brzyk, Klata, Liber.

Finaliści

Finaliści Konkursu z różnych źródeł czerpią pomysły na spektakl: powieść, poemat, reportaż, problem społeczny, wreszcie… klasyczny dramat.

Wspomaganie – przeszkadzanie

Kiedyś w zestawieniach realizatorów nowych polskich sztuk nie było nazwiska żadnego reżysera z czołówki, dziś polski teatr żyje nową dramaturgią. I wierzy, że poza nią nie ma nic...

Uszlachetnianie gatunku

„Ogólnopolski Konkurs na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej jest jedną z najoryginalniejszych i najsensowniejszych instytucji polskiego teatru” – mówi Jacek Sieradzki w rozmowie...

Bardzo ładne dramaty społeczne

Paweł Demirski do perfekcji opanował brawurową trawestację klisz nowoczesnego dyskursu – za wyjątkiem kliszy teatru społecznego.

Pesymista

Dramat i polityka: trzy sztuki Wojciecha Tomczyka.

Mała destabilizacja teatru

We wtorek, 20 listopada 1962 roku, Sławomir Mrożek notował: „Teraz powinienem napisać swojego Płatonowa. Mało czasu. Do pierwszego marca trzeba skończyć jakąś sztukę na konkurs...

Uczeni rzemieślnicy

Wzmogły się ubolewania nad upadkiem rzemiosła teatralnego. Mówi się, że zagrażają mu dyrektorzy teatrów likwidujący pracownie. Oficjalna nazwa tego zabiegu brzmi niewinnie:...

O wolność dla ołówka w teatrze

Michał Zadara nie wierzy ani w duchy, ani w mistyczne doznania – jego dobre prawo. Ale przy okazji prawa do takiej wiary odmawia Mickiewiczowi.

Ars moriendi

Dziady Passiniego rozgrywają się gdzieś w zaświatach, w czyśćcowej „poczekalni dusz”. Świat opowiedziany przez Mickiewicza już się wydarzył, oglądamy go z perspektywy seansu...