Przed zmierzchem

W Polsce toczy się dyskusja nt. ustroju teatralnego pod hasłem „Teatr nie jest produktem, widz nie jest klientem”.

Theater mon amour

„W Ameryce to widzowie powołują do życia nowe teatry i zespoły – stwierdza socjolog i dziennikarz Frédéric Martel – wobec czego nie powstają spektakle autorefleksyjne”.

Autorzy muszą z czegoś żyć

Co wiedzieliby Niemcy o polskim teatrze w czasach żelaznej kurtyny, gdyby nie ona? Pewnie niewiele. Od ponad pięćdziesięciu lat doktor Maria Müller-Sommer popularyzuje polskie dramaty.

Zawody dramatopisarzy

Wystarczy przejrzeć kilka numerów „Teatru” z zeszłego roku i prześledzić felietony na e-teatrze, by dostrzec rosnące niezadowolenie tych, którzy wybrali „zawód dramatopisarza”.

W tunelu. O „Duszyczce”

Polscy autorzy, do których Grzegorzewski wracał najczęściej, to Wyspiański i Różewicz. Prapremiera „Duszyczki” na podstawie dwóch poematów Różewicza odbyła się 30 stycznia 2004 w...

Teatru polskiego sarmacka miłość do symboli

Długo wróg był ten sam: sarmacko-romantyczna spuścizna. Ale czy symbole, wykpione i wypaczone, nie są – mimo wszystko – narzędziem i twórcą narracji dzisiejszego teatru?

Wacław Borowy o sztuce teatru

Szekspir był dla Borowego punktem odniesienia niemal we wszystkim, co pisał.

A to Polska właśnie, Polska to. Właśnie

Współczesny dramat polski wiele Koterskiemu zawdzięcza lub, mniej lub bardziej świadomie, jest w niego zasłuchany.

Trzy spojrzenia na Rumunię

Największy protest społeczny w Rumunii lat ostatnich zamienił się w pewnej chwili w taniec w rzędzie, dość modny na imprezach i weselach. W ten sposób dał o sobie znać miorityczny duch...

Polaków pomnik własny

Podczas gdy na pomnik czekają ofiary katastrofy smoleńskiej, młodzi reżyserzy stawiają pomniki zupełnie innym bohaterom: zmarginalizowanym kobietom „Solidarności” i przywódcy...

Scenografia rumuńska albo wiara w teatr

Chce być aktywnym partnerem w grze – zarówno jako teatralna przestrzeń, jak i miejsce wyobrażone. Specjalnie dla „Teatru” o rumuńskiej scenografii pisze Georges Banu.

X milimetrów z Y kilometrów

Gianina Cărbunariu opowiada o swoim ostatnim spektaklu, którego scenariusz powstał na podstawie akt rumuńskiej bezpieki.

Teatr tańca po teatrze tańca

Każdy, kto zajmuje się teatrem tańca, zadaje sobie dziś pytanie: kto będzie następcą Piny Bausch? Odpowiedź jest tak samo (nie)oczywista, jak w przypadku dziedzictwa Rolling Stonesów.

„Poczekalnia.0” – kilka uwag teoretyka teatru

Nowatorstwo teatru Lupy polega na specyficznej pracy reżysera z zespołem – jego spektakle realizowane są według reguł znanych od dawna.

Teatr z misją. O Teatrze Polskiego Radia i Teatrze Telewizji

Podobno gdyby Teatr Polonia chciał uzyskać taką widownię, jaką zapewniła mu telewizja, „Boska!” musiałaby być grana codziennie przez czterdzieści lat. Mimo to...

Raz, dwa, trzy, astronauta patrzy!

To warunki lektury decydują tak o konkretnej, jak też metaforycznie rozumianej material-ności tekstu, która determinuje jego perfor-matywność.

Mateo mister DJ

Teatr zadziwiająco szybko otworzył się – choć niezbyt rozumnie – na twórczość Mateusza Pakuły, przypinając mu etykietę „Masłowskiej w spodniach”.